Sumarhus Alpha
Að byggja fullveldi í heimi gervigreindar
Persónulegt gervigreindarkerfi hannað til að hafna birgjalæsingu. Vendor Agnostic innviðir með 34 færnum, viðvarandi minni og þremur vélum á Tailscale-möskvaneti — byggt til að skipta um „heila“ án þess að missa samhengi.
“Hratt er hægt; öruggt er hratt.
Áskorunin
Gervigreindarkerfi á markaði bjóða upp á samtal — ekki rekstrargetu. Umboðsmenn missa allt samhengi á milli lota. Þeir hafa ekki aðgang að innviðum, muna ekki eftir ákvörðunum gærdagsins og geta ekki unnið saman. Að byggja raunverulega persónulega gervigreind krefst viðvarandi minnis, öruggs aðgangs að staðbundnum þjónustum, samhæfðra fjölumboðsverklaga og öryggislíkans sem lifir af mistök eigandans sjálfs. Kerfið þurfti einnig að tengja saman stafrænt og efnislegt: Siemens S7-1200 PLC sem stýrir ylpotti, GPU-vinnustöð sem keyrir 70B+ stikamódel staðbundið og Proxmox-sýndarvélaþjón sem hýsir framleiðsluþjónustur — allt sameinað í eitt heildstætt kerfi.
Nálgunin
Markmiðið er að vera Vendor Agnostic. Ef OpenAI breytir skilmálum sínum, eða Anthropic hækkar verðið, eða nýtt og betra módel kemur fram á sjónarsviðið, þá á kerfið ekki að hrynja. Maður á að geta skipt um „heila“ í kerfinu á augabragði, án þess að missa minni, samhengi eða virkni. Kerfið byggir á tveimur meginstoðum: PAI (Personal AI Infrastructure) eftir Daniel Miessler sem skilgreinir hvernig persónuleg gervigreind á að hugsa — viðvarandi minni, sérhæfðar færnir og ISC-gæðakerfi — og Claude Code, CLI-umboðsmaður frá Anthropic sem lifir í skipanalínunni og les skrár, skrifar kóða, keyrir skipanir og lærir í rauntíma. Stærsta framfarasporið undanfarið hefur verið endurhönnun í Go. Skilaboðamiðlarinn var endurskrifaður úr Node.js yfir í Go og er nú 38,8MB distroless gámur sem ræsir á millisekúndum. Rökfræðin er einföld: Ekki nota gervigreind í það sem if/else getur gert.
Niðurstöður
Þegar fólk heyrir af Sumarhus Alpha er fyrsta viðbragðið oft að halda að þetta sé einhver „óraunhæf pjúristahönnun“ — tilraun til að smíða allt frá grunni bara til að sanna að það sé hægt.
Það er misskilningur.
Þetta snýst ekki um tæknilegan hroka. Þetta snýst um eitt grundvallaratriði: Að hafna birgjalæsingu (Vendor Lock-in).
Markmiðið er að vera Vendor Agnostic. Ég vil geta skipt á milli þjónustuaðila eins og mér sýnist. Ef OpenAI breytir skilmálum sínum, eða Anthropic hækkar verðið, eða nýtt og betra módel kemur fram á sjónarsviðið, þá á kerfið mitt ekki að hrynja. Ég á að geta skipt um „heila“ í kerfinu mínu á augabragði, án þess að missa minni, samhengi eða virkni.
Sumarhus Alpha er það sem gerist þegar þú eyðir þremur árum í að vinna með gervigreindarverkfæri og ákveður svo að gefa gervigreindinni heimili. Ekki spjallglugga í vafra sem einhver annar stjórnar heldur vinnusvæði með viðvarandi minni, 34 sérhæfðum hæfileikum, aðgangi að efnislegum innviðum og getu til að vinna sjálfstætt.
Nafnið og heimspekin
Nafnið sækir innblástur í Sjálfstætt fólk eftir Halldór Laxness. Bjartur í Sumarhúsum er þjóðkær í einurð sinni — maður sem byggir sitt eigið hús á eigin forsendum, hafnar allri hjálp og þolir allt sem landið kastar á hann. Það er eitthvað af þeirri einurð í þessu verkefni: einhver undarleg stafræn krossferð að byggja fullvalda innviði þegar fullkomlega nothæfir skýjapallar eru til. Munurinn — vona ég — er sá að ég koma betur fram við fjölskyldu og vini en Bjartur gerði.
Ég lít á gervigreindina sem Kólumkilla. Þetta er kraftur sem ber að virða. Ef við lærum ekki að umgangast hana rétt og virða kraftana getur hún orðið okkur fjötur um fót. Með því að byggja sjálfstæða innviði (Sovereign Infrastructure) tryggjum við að hún sé þjónn en ekki húsbóndi.
Grunnurinn: PAI og Claude Code
Kerfið byggir á tveimur meginstoðum sem breyta leiknum:
- Hönnunarmynstrið (PAI): Ég byggði kerfið ofan á PAI (Personal AI Infrastructure) eftir Daniel Miessler. PAI skilgreinir hvernig persónuleg gervigreind á að „hugsa“: hún hefur viðvarandi minni, sérhæfða hæfileika og ISC-gæðakerfi (Ideal State Criteria) sem mælir árangur. Þetta er sjö þrepa lykkja sem tryggir að umboðsmaðurinn vinni skipulega frá athugun til staðfestingar.
- Keyrslumótorinn (Claude Code): Þetta er ekki vefviðmót. Þetta er Claude Code — CLI-umboðsmaður frá Anthropic sem lifir í skipanalínunni. Hann les skrár, skrifar kóða, keyrir skipanir og lærir í rauntíma.
Til að knýja þetta er ég með Claude Max áskrift. Það gefur mér ótakmarkaðan aðgang að Opus og Sonnet-módelunum. Þetta þýðir að ég get sent út her af samhliða umboðsmönnum (Parallel Agents) án þess að hafa áhyggjur af kostnaði. Fjórir rannsóknarumboðsmenn að vinna í einu? Ekkert mál.
Kerfið: Þrjár vélar og möskvanet
Kerfið er líkamlegt og tengt saman með Tailscale WireGuard VPN-möskvaneti. Þetta er mitt einkaský:
- MacBook Pro (Heilinn): Hér keyrir aðalumboðsmaðurinn (PAI) í gegnum Claude Code. Hér búa minnisskrárnar, daglegir loggar og stjórnstöðin.
- Proxmox-þjónn (Pípulögnin): Hýsir Docker gáma, Home Assistant fyrir IoT (og ylpotts-stýringuna!), og PocketBase-bakkerfið. Hér býr líka ClaudBot og OpenClaw (orkestrerinn sem tengir allt saman).
- Hercules (Vöðvarnir): Tvöfalt GPU-skrímsli (RTX 5090 + RTX 4090, 56GB VRAM) sem keyrir 7 staðbundin módel í gegnum Ollama. Ef netið dettur út tekur Hercules við.
Hæfileikar og „Go“-byltingin
Kerfið hefur 34 sérhæfða hæfileika — allt frá innbrotsprófum (Penetration Testing) og hvatgreiningu (Prompt Injection Analysis) yfir í Garmin-samþættingu fyrir heilsurakningu.
En stærsta framfarasporið undanfarið hefur verið endurhönnun í Go (Golang).
Eftir að hafa keyrt kerfið í nokkra mánuði sá ég að sum verkefni voru of dýr og hæg fyrir stór málalíkön. Skilaboðamiðlarinn, sem sér um samskipti milli umboðsmanna, var endurskrifaður úr Node.js yfir í Go. Hann er nú 38,8MB „distroless“ gámur sem ræsir á millisekúndum.
Rökfræðin er einföld: Ekki nota gervigreind í það sem if/else getur gert. Með því að færa endurtekin verkefni (heilsupróf og gagnaflutning) yfir í hraðvirkan, þýddan Go-kóða, spara ég þúsundir tókena á dag og auka öryggið. Umboðsmennirnir fá þá að gera það sem þeir gera best: hugsa, greina og skapa.
Öryggi í gegnum heiðarleika
Heiðarlegasti hluti þessa verkefnis er öryggislogginn. Í útgáfu 1.2 gerði ég þau mistök að senda auðkenni (credentials) í skjalaskrá sem fór á git.
Að laga það tók þrisvar sinnum lengri tíma en að gera það rétt í upphafi. Ég þurfti að snúa öllum lyklum (Rotate Keys), endurskrifa git-söguna og herða ACL-reglurnar. En ég birti þessar lexíur. Kerfið ávinnur sér traust ekki með því að vera fullkomið, heldur með því að vera gagnsætt um mistök.
Að lokum
Sumarhús Alpha er lifandi kerfi. Verklagið er aldrei fullbúið, það er alltaf að þróast og aðlagast. Persónuleg gervigreind sem hættir að þróast hættir að vera gagnleg.
Ég met gildi kerfisins með einföldu prófi: er hlutfall brasins á móti útkomu meira en 1? Fæ ég meira út úr kerfinu en ég set inn í það? Í forritun er svarið ótvírætt já — módel eins og Claude Opus 4.6 og GPT-5.3 Codex hafa raunverulega margfaldað það sem einn maður getur byggt. Á öðrum sviðum er hlutfallið erfiðara að ná. Rannsóknir krefjast enn mikillar stýringar. Skapandi vinna krefst nákvæms smekks sem módelin nálgast en búa ekki yfir. Takmarkanirnar eru raunverulegar. En þróunin er ótvíræð og hvergi nærri hætt.
Bjartur byggði Sumarhús einn stein í einu. Ég geri slíkt hið sama, nema steinarnir mínir eru Docker-gámar, Go-þjónustur og LLM-módel. Og ólíkt Bjarti, þá er ég ekki einangraður; ég er tengdur heiminum, en á mínum eigin forsendum.
Tæknistaflinn
Tenglar og heimildir
Lærdómar
- Skjölun er öryggisyfirborð — eitt commit með auðkennum í arkitektúrskjali kom öllu kerfinu í hættu. Meðhöndlaðu skjöl eins og kóða.
- Tveir samvinnandi gervigreindarumboðsmenn skila betri árangri en einn allsráðandi umboðsmaður — sjálfstæði og þolgæði skipta meira máli en sameiginlegt samhengi.
- Kerfið er aldrei fullbúið. Verklagið er alltaf að þróast og aðlagast. Það er tilgangurinn — persónuleg gervigreind sem þróast með þér, ekki vara sem er gefin út.
- Staðbundin stór tungumálalíkön eru framleiðsluhæf fyrir sjálfvirkni upplýsingatækni þegar þau eru pöruð við ReAct-mynstur. Qwen 32B á 5090 sinnir flestum daglegum verkefnum án þess að snerta API.
- Að keyra hratt án öryggisyfirferðar skapar skuld sem tekur 3x lengri tíma að lagfæra. Hvert flýtiúrræði í útg. 1.2 kostaði þrjár klukkustundir í útg. 1.3.
- 38,8MB Go-tvíundarkóði með innbyggðum Tailscale kemur í stað 200MB Node.js þjónustu og fær eigið netauðkenni — tsnet er vanmetinn byggingarsteinn.
- Ekki nota gervigreind í það sem if/else getur gert. Með því að færa endurtekin verkefni yfir í hraðvirkan Go-kóða, spara ég þúsundir tókena á dag.
Skoða verkefnið
Tengd verkefni
Sjá öll verkefni →Smarason.is
Persónuverndarvefur byggður á Next.js 16, Tailwind v4, Sanity CMS og sjálfhýstum Go/PocketBase-bakenda. Tvítyngdur, aðgengilegur, ekkert eftirlit — arkitektúrinn endurspeglar hugmyndafræðina.
Beyond Fragmentation
MA-ritgerð um stjórnskipan gervigreindar. Kynnir Ábyrgðarþoku, Vitsmunaskuld, Hið góðviljaða búr og VALOR-rammann. Sannreynd með þremur framleiðslukerfum og 775 hnúta þekkingarneti.
Arctic Tracker: Gagnagreind í þágu verndar norðurslóðategunda
Gagnavettvangur sem samþættir yfir 473.000 CITES-viðskiptaskrár, IUCN-mat og gögn um ólögleg hald fyrir 43 norðurslóðategundir. Forprent í samstarfi við Dr. Tom Barry er nú í ritrýni.