
Ég er ekki að leggja upp í einhvers konar herferð til að breyta tungutaki fólks, en ég tel að orðið gervigreind sé bæði gildishlaðið og villandi. Þess vegna gerði ég þessa tilraun: að líta á tæknina ekki sem „greind“, heldur sem upplýsingaverksmiðju.
Hugsum okkur aðeins hvernig orðið „gervigreind“ virkar. Það kallar fram ímyndir úr Hollywood – HAL 9000, Skynet, eða vinalegar vélar með vilja og meðvitund. Þetta eru goðsagnir sem hafa litað umræðuna í áratugi. Þær ýta undir ótta og ofurtrú – og skyggja á raunveruleikann.
Raunveruleikinn er þessi: Við erum ekki að eiga við meðvitaða veru. Við erum að eiga við iðnaðartæki. Og það skiptir máli að sjá það.
Í stað þess að hugsa um greind, skulum við hugsa um verksmiðju.
Þessi verksmiðja vinnur með texta og gögn í stað hráefna. Hún skilur ekki merkingu heldur reiknar líkindi. Hún framleiðir texta, kóða, myndir og afurðir sem líta sannfærandi út, en geta innihaldið villur og skekkju.
Við, notendur, erum orðin að gæðastjórum. Ef við tökum ekki þá ábyrgð alvarlega, þá hættum við að greina galla og látum fara með okkur.
Samlíkingin við verksmiðju hefur fjórar afleiðingar:
Þetta er ekki akademísk spurning. Þetta snýst um stafrænt fullveldi. Við þurfum okkar eigin upplýsingaverksmiðju – byggða á íslenskum gögnum, mótaða af íslenskum gildum. Ekki til að loka okkur af, heldur til að tryggja að við höfum val.
Þetta er tilraun. Ekki boðorð.
En ef við viljum ræða tækni á skýran, ábyrgan og gagnrýninn hátt – þá verðum við að vanda orðavalið. Ekki til að vera rétttrúnaðarfólk, heldur til að sjá skýrar hvað er í gangi.
Og ef við getum séð þessar vélar ekki sem greindar verur heldur sem verksmiðjur – þá eigum við betri möguleika á að nota þær af viti.
https://www.akureyri.net/is/pistlar/ekki-gervigreind-heldur-upplysingaverksmidjur

Eyjólfur Guðmundsson — fyrrverandi rektor, hagfræðingur úr leikjaheiminum — settist niður með mér og við enduðum á sömu niðurstöðu: þetta snýst ekki um tæknina, heldur hvað við setjum í hana og hvernig við stýrum henni.

Samtal við Pietro Segreto, doktorsnema við Tor Vergata í Róm, um útgáfu, þekkingu og gervigreind. Útgefendur sem hliðverðir þekkingar; LLM sem skuggi; glerkassinn frá 1423 — og fatan sem hver kynslóð fyllir. (Samtalið fer fram á ensku.)

Guðmundur Smári Gunnarsson og ég byrjum í golfinu en endum í stóru samtali um líkama, takt, taugakerfi og gervigreind sem æfingafélaga. Færni verður til í líkamanum.